ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ…

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ KAI NA TOYΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΩΣ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΕΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ…

Η μεγάλη παθογένεια της πολιτικής μας ζωής, μπορεί ίσως να περιγραφεί με μία φράση: «Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και συνεχώς αποπροσανατολίζουν...» Και συγκεκριμένα, είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι τα πάμπολλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, στα οποία πρωταγωνίστησαν διεφθαρμένοι πολιτικοί, όπως και ένα ολόκληρο παρασιτικό περιβάλλον διαπλοκής γύρω από αυτούς, συντέλεσαν σε σημαντικό βαθμό στην οικονομική, πολιτική, κοινωνική και ηθική χρεωκοπία της χώρας. Κρατικές προμήθειες με μίζες, δημόσια έργα υπερτιμολογημένα, τεράστιες σπατάλες με σκοπό μόνο το κέρδος ορισμένων και άλλα πολλά σκανδαλώδη στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος οδήγησαν, ώστε, οι περισσότεροι από αυτούς που διαχειρίσθηκαν τις τύχες μας, όπως και πολλοί από τους παρατρεχάμενούς τους, που εισήλθαν πάμπτωχοι στον πολιτικό στίβο, να διαθέτουν σήμερα τόσο μεγάλες περιουσίες, που θα τις ζήλευαν ακόμη και μεγαλοεπιχειρηματίες με πολυετή οικονομική δράση. Σημειώστε, ότι οι περισσότεροι από αυτούς όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι, αλλά και συνεχίζουν να βρίσκονται στο προσκήνιο και αρκετοί από αυτούς πρωταγωνιστούν ακόμη στη πολιτική σκηνή! Το σκάνδαλο των σκανδάλων, όμως, είναι ότι το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί, άλλοτε από αδράνεια και άλλοτε από συνενοχή, να καλύπτει πολλούς από τους επίορκους πολιτικούς και να συγκαλύπτει τα σκάνδαλά τους, που απαξίωσαν και εξακολουθούν να απαξιώνουν επικίνδυνα όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου. Και έτσι διαμορφώνεται στην κοινωνία ένα ισοπεδωτικό κλίμα συνολικής αμφισβήτησης του πολιτικού κόσμου, που είναι φυσικό να οδηγεί μερίδα των πολιτών σε ακραίες πολιτικές επιλογές. Και το «γαϊτανάκι» των πολιτικών συνεχίζεται... Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι για τη γιγάντωση της Χρυσής Αυγής ευθύνονται οι ίδιοι και αντί να ασχοληθούν πρωτίστως με την κάθαρση και να αντιμετωπίσουν τους «κακούς» εαυτούς τους, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την πάσχουσα κοινωνία, αντιπαλεύοντας τα υποτιθέμενα δύο άκρα και κυρίως τον εκκολαπτόμενο φασισμό, για την ενδυνάμωση του οποίου αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι με την συμπεριφορά τους. Τα παραδείγματα που θα μπορούσαν να παρατεθούν για αυτή τους την συμπεριφορά βεβαίως πολλά, ένα μόνο τρανταχτό θα αναφέρουμε. Μπορεί ο Άκης να έχασε τον λογαριασμό στις μίζες, όπως εύστοχα είπε ο εισαγγελέας στην αγόρευσή του, αλλά κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν εκλήθησαν στη δίκη του, ούτε καν ως μάρτυρες, οι υπουργοί που μετείχαν στο ΚΥΣΕΑ της εποχής εκείνης του μεγάλου πάρτι των εξοπλισμών και ιδίως ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Μπορεί ο Μαντέλης να παραδέχθηκε τον χρηματισμό του από τη Siemens και ο Τσουκάτος ότι η γερμανική εταιρεία έστειλε μια βαλίτσα μάρκα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν εκλήθη από τη Δικαιοσύνη να δώσει τις απαιτούμενες εξηγήσεις ο πρόεδρος του Κινήματος την περίοδο εκείνη Κώστας Σημίτης, του οποίου στενοί συνεργάτες και προσωπικές επιλογές ήταν οι δύο πολιτικοί. Και μην ξεχνάμε ότι την ίδια εκείνη περίοδο έλαβε χώρα το τεράστιο πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και το μέγα σκάνδαλο του χρηματιστηρίου…

Ενώ, λοιπόν, είναι ηλίου φαεινότερο, ότι, πολλοί από αυτούς και πολλοί από το περιβάλλον τους, έχουν διακινήσει τεράστια ποσά μαύρου χρήματος και (…επιτέλους) ψηφίζουν από τις 5 Αυγούστου του 2008 τον περίφημο νόμο για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος», που έδινε ελπίδα να αποκατασταθεί εν μέρει η ανισότητα που υφίστατο με το νόμο «περί ευθύνης» (μάλλον …ανευθυνότητας) υπουργών, τι διαπιστώνεται από πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου οικονομικών; Ότι, όντως βαρύ ως ποινή, προβλέπει αυτός ο νόμος, ισχύει για ...μας και όχι γι' αυτούς(!), αφού αυτοί έχουν φροντίσει να αυτοεξαιρούνται από τις δρακόντειες διατάξεις αυτού του νόμου, ως …αιρετοί! Δηλαδή, όπως έχουν φροντίσει να νομοθετήσουν οι εθνικοί μας αντιπρόσωποι(!), οι υπουργοί και υφυπουργοί, που έχουν την ιδιότητα του βουλευτή, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι, οι κοινοτάρχες, οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες, δεν λογοδοτούν όταν εγκληματήσουν, για όσο ζουν και υπάρχουν, γιατί, όπως υποστηρίζεται, αυτοί εμπίπτουν στον νόμο για το «πόθεν έσχες» και υπόκεινται στον δημόσιο έλεγχο! Έτσι αφήνουν τον εαυτό τους στο απυρόβλητο για την διακίνηση μαύρου χρήματος που τους αφορά… Ταυτόχρονα, όμως, δεν κάνουν και τίποτα για την τεράστια αυτή πληγή, που τρώει τις σάρκες της οικονομίας μας... Τον καιρό, δηλαδή, που κλείνουν τις στρόφιγγες του χρήματος προς τους Έλληνες, συνθλίβοντάς τους στην οικονομική ανέχεια με την υπερφορολόγηση και τις περικοπές, αφήνουν τα ποτάμια «μαύρου χρήματος» να χύνονται στη («μαύρη») θάλασσα! Σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα στη Βουλή, που απάντησε σε σχετικό ερώτημα του Απόστολου Κακλαμάνη, η πορεία όλων των υποθέσεων με μεγάλο φορολογικό ενδιαφέρον και ύλη, που αφορά κυρίως τη διακίνηση του «μαύρου χρήματος» κινείται με ρυθμούς πιο αργούς από της χελώνας. Την ολοκλήρωση μόλις δύο περιπτώσεων από τις χιλιάδες που περιλαμβάνει η λίστα με τα εμβάσματα άνω των 100.000 ευρώ, που έσπευδαν να στείλουν στο εξωτερικό χιλιάδες Έλληνες την περίοδο της ανεξέλεγκτης οικονομικής κρίσης 2009-2011, έχουν καταφέρει οι φορολογικοί μηχανισμοί της χώρας! Ειδικότερα, από τα περίπου 54 χιλιάδες εμβάσματα με ποσά άνω των 100.000 ευρώ που εστάλησαν σε τράπεζες του εξωτερικού κατά την περίοδο 2009-2011, αποκλείστηκαν όσοι δικαιολογούσαν τα ποσά και στάλθηκαν επιστολές σε 24.710 καταθέτες προκειμένου να στείλουν συμπληρωματικές εξηγήσεις. Τελικά από αυτές επελέγησαν 436 υποθέσεις με μεγάλο φορολογικό ενδιαφέρον, που στάλθηκαν στο Κέντρο Φορολόγησης Μεγάλου Πλούτου προς έρευνα, αλλά μόνο 2 περιπτώσεις τελεσφόρησαν και εισπράχθηκαν 5 εκατ. ευρώ. Κάτι ανάλογο όμως συμβαίνει και στις έρευνες των 10.000 «οφ σορ» εταιριών με ελληνικό ενδιαφέρον, όπου επελέγησαν 322, δόθηκαν 163 εντολές ελέγχου, αλλά ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι σε 34 και βεβαιώθηκαν πρόστιμα περίπου 40 εκατ. ευρώ... «Ψύλλοι στ' άχυρα» δηλαδή!

Κατά τα άλλα συνεχίζουν απτόητοι να ρίχνουν στην εξαθλίωση και στην απόγνωση το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού λαού με τις άγριες περικοπές και τις φορολογίες που νομοθετούν με ρυθμό καταιγιστικό, αλλά οι ίδιοι παραμένουν και πάλι …άθικτοι! Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», το μηνιαίο κόστος ενός εκάστου των 300 της Βουλής ξεπερνάει τα 17.000 ευρώ, ενώ το ετήσιο ατομικό αφορολόγητο εισόδημά τους μπορεί να φθάσει μέχρι και τα 65.000 ευρώ. Και όλος αυτός ο θόρυβος περί περικοπών στους βουλευτές στο πνεύμα της εποχής; Δυστυχώς άνθρακες ο θησαυρός, αφού δραστικά μειώθηκε μόνο η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές επιτροπές από 150 σε 75 ευρώ, ενώ ανέγγιχτη παρέμεινε από το 2009 η βουλευτική αποζημίωση, που ανέρχεται στα 5.705 ευρώ. Επίσης είναι άξιο να σημειωθεί ότι οι δαπάνες της Βουλής δεν αναρτώνται στη «Διαύγεια», όπως ισχύει για όλα τα υπόλοιπα... Με λίγα λόγια η καλύτερη εφαρμογή της παροιμίας «Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει»! ...Και τι κέρασμα! Έτσι το «επάγγελμα του βουλευτή» αποδεικνύεται άκρως επικερδές και δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό γιατί το κυνηγούν οι συγκεκριμένοι προς «αποκατάστασή» τους, δεδομένου ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι και ανεπάγγελτοι.

Αντί λοιπόν να δράσουν καίρια εκεί που υπάρχουν οι παθογένειες και να τις διορθώσουν, ξεκινώντας πρώτα από τον «κακό» τους εαυτό, επιδίδονται σε επικοινωνιακές παραστάσεις σαφώς αποπροσανατολιστικού χαρακτήρα, σκεπάζοντας ότι δεν τους βολεύει. Τρανταχτό παράδειγμα, το ότι, ενώ ένας Εισαγγελέας κινεί διαδικασία δίωξης κατά κάποιων Βουλευτών, με την κατηγορία της «εγκληματικής συμμορίας» και όλα γίνονται αστραπιαία με εγκλεισμό των υπόδικων στη φυλακή, εκκρεμεί εδώ και δύο χρόνια η διαδικασία δίωξης της πλειοψηφίας των Ελλήνων Βουλευτών, που εμπλέκονται στην ψήφιση του μνημονίου, με την μεγίστη των κατηγοριών για πολιτικούς, αυτή της εσχάτης προδοσίας! Η συγκεκριμένη υπόθεση ξεκινάει όταν στην Χαλκίδα στις 21-09-2011, ο γιατρός Δημ. Αντωνίου  υποβάλλει μηνυτήρια αναφορά για εσχάτη προδοσία κατά των Βουλευτών που ψήφισαν το μνημόνιο... Και τι γίνεται στη συνέχεια (αφού προηγείται έντονη προσπάθεια ακύρωσης της μήνυσης); ...Ω, του θαύματος ο Άρειος Πάγος, τον Σεπτέμβριο του 2011, κάνει δεκτή τη μήνυση, ζητάει την έρευνα της συγκεκριμένης κατηγορίας και γι’ αυτό διαβιβάζει τον φάκελο στη Βουλή για την άρση ή μη της ασυλίας των Βουλευτών... Και από τότε, εκ μέρους των εθνοπατέρων, ουδέν επ’ αυτού και επί της ουσίας... Μόνο διάφορα αποπροσανατολιστικά, με αποκορύφωμα το τελευταίο έργο που ζήσαμε με πρωταγωνιστή (μόνο) τη Χρυσή Αυγή...