ΠΟΙΟΣ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ;

 

ΠΟΙΟΣ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΞΑΘΛΙΩΝΕΙ;

Έχουμε μάθει να βλέπουμε στην επιφάνεια των καταστάσεων που μας αφορούν και ελάχιστα έως καθόλου μπορούμε να διακρίνουμε τι πραγματικά υπάρχει στο βάθος. Έτσι μιλάμε για τις αιτίες, που μας οδήγησαν στη κρίση, για τους κακούς πολιτικούς, που μας οδήγησαν εδώ με τις επιλογές τους, για τα λάθη τα δικά μας και άλλα παρόμοια... Και έτσι με όλα αυτά μένουμε στα τελείως περιφερειακά γεγονότα και στους τελευταίους κρίκους της αλυσίδας που ορίζει τις ζωές μας... Αν θελήσουμε όμως να πάμε παραπέρα και να δούμε με μια ματιά πιο διορατική, κατ' αρχάς πρέπει να παραδεχτούμε ότι η πραγματικότητα, που βιώνουμε σήμερα, αναδύει μία έντονη παθογένεια. Και δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι μία από τις βασικές αιτίες των δεινών μας, γεγονός άλλωστε που επισημαίνει και ο νομπελίστας Στίγκλιτς, είναι η ανισότητα σε διάφορα επίπεδα και κυρίως στη κατανομή του πλούτου και φυσικά κατ' ακολουθία της ισχύος, που όλο και περισσότερο απομακρύνεται από τις μάζες και συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο σε πολύ λιγότερους. Όσο για τους υποτιθέμενους κυβερνώντες μας, η άλλοτε υποψία έχει γίνει πλέον βεβαιότητα, ότι δεν είναι αυτοί που ορίζουν τις τύχες μας... Πού βρίσκεται λοιπόν η πραγματική εξουσία και ποιοί ορίζουν τις τύχες μας, με συνέπεια τη σημερινή δυστυχία, που βιώνουμε όλοι μας, άλλος πολύ και άλλος λίγο; Επιβάλλεται αυτή η συνειδητοποίηση, γιατί έτσι βάζουμε θεμέλια προς την επίγνωση του τι μας συμβαίνει πραγματικά, που αν πάρει διαστάσεις οδηγεί στην μαζική αφύπνιση, που είναι και ο μόνος ασφαλής δρόμος για να πολεμήσουμε το κακό που δυναστεύει τις ζωές μας.
Η αίσθηση στους περισσότερους υπάρχει, ιδιαίτερα σ' αυτούς που το έχουν «ψάξει» λίγο και έχουν αναλύσει τα δεδομένα... Το λεγόμενο «παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα» είναι αυτό που κυριαρχεί και ορίζει τα διαδραματιζόμενα στη σημερινή μας πραγματικότητα, αφού η βασική αιτία των δεινών είναι το χρέος, που σπρώχνονται οι λαοί με συνέπεια τη κερδοσκοπία και την εκμετάλλευση από τους λίγους αυτούς, που εμπορεύονται το χρήμα και συνεπώς την «απόλυτη δύναμη» επί της γης... Είναι όμως τόσο απρόσωπο, όσο θέλουμε να πιστεύουμε; Φαίνεται, αν εμβαθύνουμε λίγο, πως τελικώς όχι, αφού στην ουσία είναι μόνο λίγοι άνθρωποι ...οι εξής ένα-δύο οικογένειες: Ροθτσάϊλντ και Ροκφέλερ! Μοιάζει σαν η ανθρωπότητα, όντας ένας μεγάλος «οργανισμός», όπου στη θέση του κυττάρου αναλογικά ο κάθε άνθρωπος, να έχει αρρωστήσει από καρκίνο, δηλαδή ένα και μόνο κύτταρο, αυτοπολλαπλασιαζόμενο, έχει ξεκινήσει τη διαδικασία να «κατασπαράξει» όλον τον υπόλοιπο οργανισμό. Και όπως συμβαίνει και στους ανθρώπινους οργανισμούς, όλοι οι μηχανισμοί του οργανισμού αυτού τίθενται στην υπηρεσία του καρκινικού όγκου, με αποτέλεσμα στο τέλος ο οργανισμός να αυτοκαταστρέφεται. Όλοι γνωρίζουμε ότι αν υπάρχει μία ελπίδα σωτηρίας αυτή βρίσκεται κατ' αρχάς στην αναγνώριση του καρκίνου, αλλά και στην ευρύτερη συνειδητοποίηση της συγκεκριμένης ανισορροπίας-αρρώστιας...
Είναι εύκολο σχετικά να αποκτήσουμε αίσθηση του τι πραγματικά συμβαίνει, λαμβάνοντας υπ' όψη ένα και μόνο νούμερο... Σύμφωνα με υπολογισμούς αναλυτών για τα έσοδα της δυναστείας Ροθτσάϊλντ, το έτος 2001, ο τζίρος τους από τόκους δανείων που είχαν πουλήσει, ξεπερνούσε τα 5 δις δολάρια ημερησίως. Αν λάβουμε δε υπ' όψη ότι τότε το παγκόσμιο κρατικό χρέος υπολογίζονταν κοντά στα 10 τρις δολάρια ενώ σήμερα αγγίζει τα 40 τρις, πρέπει να συναγάγουμε το συμπέρασμα ότι σήμερα λογικά πρέπει να κερδίζουν 4 φορές περισσότερα, δηλαδή 20 δις ημερησίως! Δηλαδή πιθανόν περισσότερα από 7 τρις ετησίως! Και αν θεωρήσουμε ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβαίνει και με τον άλλο ...«οίκο», αυτόν των Ροκφέλερ, μας πιάνει ...«σύγκρυο»! Οι διαστάσεις που παίρνει η σύνθεση αυτής της εικόνας είναι πραγματικά φοβερές... Δύο οικογένειες όλες κι όλες, εξαθλιώνουν τους λαούς, συσσωρεύοντας όλο το πλούτο της ανθρωπότητας και φυσικά με τον αμύθητο αυτό πλούτο κάνουν ότι πραγματικά θέλουν, ορίζοντας τις τύχες όλων μας μέσα από την πλήρη αφάνεια!
Αξίζει να δούμε μερικά στοιχεία για την οικογένεια Ροθτσάϊλντ, σε σχέση με αυτά που μας αφορούν, που θα μας βοηθήσουν στη καλύτερη συνειδητοποίηση των όσων πραγματικά συμβαίνουν. Όπως συμβαίνει με όλες τις χώρες του κόσμου, πλην ελαχιστότατων εξαιρέσεων, ο οίκος Ροθτσάϊλντ ελέγχει μέσω της Κεντρικής μας Τράπεζας όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας. Τα δάνεια Ροθτσάϊλντ ήταν από τα πρώτα και μεγαλύτερα που έλαβε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος μετά το 1821, ενώ οι Ροθτσάϊλντ είναι οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας, καθώς υπήρξαν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, μέσα από την οποία εισήγαγαν το κλασματικό αποθεματικό-κεντρικό τραπεζικό σύστημα στη χώρα, παρέχοντας στην ΕΤΕ την άδεια να τυπώνει χρήμα χωρίς αντίκρισμα, ένα ποσοστό του οποίου ανήκε στους ίδιους. Έχοντας τον νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα στα χέρια τους, μπόρεσαν να παίξουν κύριο ρόλο, σε βάθος χρόνου, στην έκδοση δανείων για τη δημιουργία έργων υποδομής, ενώ δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και δεκάδες βιομηχανίες, ελέγχοντας έτσι την οικονομική ζωή του τόπου. Μέχρι του σημείου όπου τα στοιχεία γίνονται ασαφή, παρέμεναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιρειών (μία εκ των οποίων είναι η περιβόητη Neuberger Berman), αλλά και οι πιθανότεροι μεγαλομέτοχοι της ιδρυθείσας στην πορεία Τράπεζας της Ελλάδας, η οποία πήρε το ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας από την ΕΤΕ. Το γεγονός πως η Neuberger Berman πρωταγωνίστησε στην πτώση της ΕΤΕ στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009 και πρωτοστάτησε στη χρηματιστηριακή επίθεση εναντίον του Χρηματιστηρίου Αθηνών, αποτελεί μια άλλη (παράδοξη;) σύμπτωση. Υπάρχουν όμως και άλλες τέτοιες. Η N.M. Rothschild & Sons υπήρξε σύμβουλος του ελληνικού κράτους για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου, σύμβουλος της Cosmote, των ΕΛΠΕ, της Τράπεζας Εγνατία, της Γενικής Τράπεζας, της Μυτιληναίος, της Eurobank και δεκάδων άλλων τραπεζών και εταιρειών στην Ελλάδα. Συνολικά, θα μπορούσαμε πλέον με βεβαιότητα να πούμε σήμερα, ότι τα δεινά, που υπόκειται σήμερα ο Ελληνικός λαός, οφείλονται στην (με σχέδιο) υπερχρέωσή του στους παντοδύναμους αυτούς επικυρίαρχους, με εκτελεστικά όργανα βεβαίως τους όποιους «διαχειριστές» διαφεντεύουν τις ζωές μας. Για να κατανοήσουμε τη θέση της οικογένειας αυτής στο κόσμο πρέπει να αναλογισθούμε ότι έχει τη μεγαλύτερη παράδοση διεθνώς στο εμπόριο χρέους έχοντας χρηματοδοτήσει δεκάδες κράτη για περισσότερα από 200 χρόνια ενώ αποτελεί τη μεγαλύτερη τραπεζική δυναστεία παγκοσμίως με ανυπολόγιστη περιουσία και αμέτρητες «εμπλοκές» σε χρηματιστηριακές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις... Η περιουσία τους, σύμφωνα με έρευνες ανεξάρτητων ερευνητών, υπολογίζεται στα 500 τρις δολάρια! Φανταστείτε δε ότι τον 19ο αιώνα η περιουσία τους υπολογιζόταν στο μισό πλούτο της Γης!
Mόνο λίγα ακόμη στοιχεία θα προσθέσουμε, που είναι και αυτά άκρως ενδεικτικά. Το έτος 2000 μόνο 7 κράτη είχαν απομείνει σε όλο τον κόσμο, που οι κεντρικές τους τράπεζες δεν ελέγχονταν από τους Ροθτσάϊλντ. Τώρα έχουν απομείνει μόνο τρία, η Κούβα, η Β. Κορέα και το Ιράν, ενώ για τα υπόλοιπα 4 ο στόχος επετεύχθη με πόλεμο μετά την 11/9, με το Ιράν προφανή-αμέσως επόμενο στόχο. Και για να κατανοήσουμε καλύτερα τι σημαίνει ελεγχόμενες τράπεζες, χρήμα και χρέος, ας δούμε κάποια νούμερα που αφορούν την ευρύτερη περιοχή μας. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΤ (9/2013), το χρήμα που κυκλοφορεί στη ζώνη του ευρώ είναι 893,4 δις, τα δε δάνεια που έχουν δώσει οι τράπεζες της ευρωζώνης σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά είναι 9,6 τρις ευρώ. Το ευρώ που κυκλοφορεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2012 της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι 23,57 δις και τα δάνεια που έχουν δώσει οι ελληνικές τράπεζες είναι 221 δις ευρώ. Σημειωτέον ότι στα πιο πάνω ποσά δεν προστέθηκαν τα δάνεια προς τα κράτη και τους οργανισμούς τους και …«ο νοών νοείτω»! 

Εμείς σαν επίλογο δεν θα πούμε τίποτα... Τα είπε όλα ο Αριστοτέλης Ωνάσης που προφήτεψε: «Θα 'ρθει μέρα, που η απληστία της ιδιοκτησίας, του πλούτου και της έπαρσης, θα αποθηκευτεί στις τράπεζες, στις πολυεθνικές και σε τόσο λίγους, που οι πολλοί, μη κατέχοντες, θα ξεσπάσουν σαν θεομηνία που θα κάνει την ζωή των ολίγων κατεχόντων, κόλαση...».


Δείτε το σχετικό βίντεο (κάνοντας "κλικ" στο σύνδεσμο παρακάτω).

Τι συνέβη στην Ελλάδα πραγματικά.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ…

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ KAI NA TOYΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΩΣ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΕΙΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ…

Η μεγάλη παθογένεια της πολιτικής μας ζωής, μπορεί ίσως να περιγραφεί με μία φράση: «Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και συνεχώς αποπροσανατολίζουν...» Και συγκεκριμένα, είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι τα πάμπολλα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, στα οποία πρωταγωνίστησαν διεφθαρμένοι πολιτικοί, όπως και ένα ολόκληρο παρασιτικό περιβάλλον διαπλοκής γύρω από αυτούς, συντέλεσαν σε σημαντικό βαθμό στην οικονομική, πολιτική, κοινωνική και ηθική χρεωκοπία της χώρας. Κρατικές προμήθειες με μίζες, δημόσια έργα υπερτιμολογημένα, τεράστιες σπατάλες με σκοπό μόνο το κέρδος ορισμένων και άλλα πολλά σκανδαλώδη στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος οδήγησαν, ώστε, οι περισσότεροι από αυτούς που διαχειρίσθηκαν τις τύχες μας, όπως και πολλοί από τους παρατρεχάμενούς τους, που εισήλθαν πάμπτωχοι στον πολιτικό στίβο, να διαθέτουν σήμερα τόσο μεγάλες περιουσίες, που θα τις ζήλευαν ακόμη και μεγαλοεπιχειρηματίες με πολυετή οικονομική δράση. Σημειώστε, ότι οι περισσότεροι από αυτούς όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι, αλλά και συνεχίζουν να βρίσκονται στο προσκήνιο και αρκετοί από αυτούς πρωταγωνιστούν ακόμη στη πολιτική σκηνή! Το σκάνδαλο των σκανδάλων, όμως, είναι ότι το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί, άλλοτε από αδράνεια και άλλοτε από συνενοχή, να καλύπτει πολλούς από τους επίορκους πολιτικούς και να συγκαλύπτει τα σκάνδαλά τους, που απαξίωσαν και εξακολουθούν να απαξιώνουν επικίνδυνα όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου. Και έτσι διαμορφώνεται στην κοινωνία ένα ισοπεδωτικό κλίμα συνολικής αμφισβήτησης του πολιτικού κόσμου, που είναι φυσικό να οδηγεί μερίδα των πολιτών σε ακραίες πολιτικές επιλογές. Και το «γαϊτανάκι» των πολιτικών συνεχίζεται... Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι για τη γιγάντωση της Χρυσής Αυγής ευθύνονται οι ίδιοι και αντί να ασχοληθούν πρωτίστως με την κάθαρση και να αντιμετωπίσουν τους «κακούς» εαυτούς τους, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την πάσχουσα κοινωνία, αντιπαλεύοντας τα υποτιθέμενα δύο άκρα και κυρίως τον εκκολαπτόμενο φασισμό, για την ενδυνάμωση του οποίου αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι με την συμπεριφορά τους. Τα παραδείγματα που θα μπορούσαν να παρατεθούν για αυτή τους την συμπεριφορά βεβαίως πολλά, ένα μόνο τρανταχτό θα αναφέρουμε. Μπορεί ο Άκης να έχασε τον λογαριασμό στις μίζες, όπως εύστοχα είπε ο εισαγγελέας στην αγόρευσή του, αλλά κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν εκλήθησαν στη δίκη του, ούτε καν ως μάρτυρες, οι υπουργοί που μετείχαν στο ΚΥΣΕΑ της εποχής εκείνης του μεγάλου πάρτι των εξοπλισμών και ιδίως ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Μπορεί ο Μαντέλης να παραδέχθηκε τον χρηματισμό του από τη Siemens και ο Τσουκάτος ότι η γερμανική εταιρεία έστειλε μια βαλίτσα μάρκα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν εκλήθη από τη Δικαιοσύνη να δώσει τις απαιτούμενες εξηγήσεις ο πρόεδρος του Κινήματος την περίοδο εκείνη Κώστας Σημίτης, του οποίου στενοί συνεργάτες και προσωπικές επιλογές ήταν οι δύο πολιτικοί. Και μην ξεχνάμε ότι την ίδια εκείνη περίοδο έλαβε χώρα το τεράστιο πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και το μέγα σκάνδαλο του χρηματιστηρίου…

Ενώ, λοιπόν, είναι ηλίου φαεινότερο, ότι, πολλοί από αυτούς και πολλοί από το περιβάλλον τους, έχουν διακινήσει τεράστια ποσά μαύρου χρήματος και (…επιτέλους) ψηφίζουν από τις 5 Αυγούστου του 2008 τον περίφημο νόμο για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος», που έδινε ελπίδα να αποκατασταθεί εν μέρει η ανισότητα που υφίστατο με το νόμο «περί ευθύνης» (μάλλον …ανευθυνότητας) υπουργών, τι διαπιστώνεται από πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου οικονομικών; Ότι, όντως βαρύ ως ποινή, προβλέπει αυτός ο νόμος, ισχύει για ...μας και όχι γι' αυτούς(!), αφού αυτοί έχουν φροντίσει να αυτοεξαιρούνται από τις δρακόντειες διατάξεις αυτού του νόμου, ως …αιρετοί! Δηλαδή, όπως έχουν φροντίσει να νομοθετήσουν οι εθνικοί μας αντιπρόσωποι(!), οι υπουργοί και υφυπουργοί, που έχουν την ιδιότητα του βουλευτή, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι, οι κοινοτάρχες, οι περιφερειάρχες και οι νομάρχες, δεν λογοδοτούν όταν εγκληματήσουν, για όσο ζουν και υπάρχουν, γιατί, όπως υποστηρίζεται, αυτοί εμπίπτουν στον νόμο για το «πόθεν έσχες» και υπόκεινται στον δημόσιο έλεγχο! Έτσι αφήνουν τον εαυτό τους στο απυρόβλητο για την διακίνηση μαύρου χρήματος που τους αφορά… Ταυτόχρονα, όμως, δεν κάνουν και τίποτα για την τεράστια αυτή πληγή, που τρώει τις σάρκες της οικονομίας μας... Τον καιρό, δηλαδή, που κλείνουν τις στρόφιγγες του χρήματος προς τους Έλληνες, συνθλίβοντάς τους στην οικονομική ανέχεια με την υπερφορολόγηση και τις περικοπές, αφήνουν τα ποτάμια «μαύρου χρήματος» να χύνονται στη («μαύρη») θάλασσα! Σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα στη Βουλή, που απάντησε σε σχετικό ερώτημα του Απόστολου Κακλαμάνη, η πορεία όλων των υποθέσεων με μεγάλο φορολογικό ενδιαφέρον και ύλη, που αφορά κυρίως τη διακίνηση του «μαύρου χρήματος» κινείται με ρυθμούς πιο αργούς από της χελώνας. Την ολοκλήρωση μόλις δύο περιπτώσεων από τις χιλιάδες που περιλαμβάνει η λίστα με τα εμβάσματα άνω των 100.000 ευρώ, που έσπευδαν να στείλουν στο εξωτερικό χιλιάδες Έλληνες την περίοδο της ανεξέλεγκτης οικονομικής κρίσης 2009-2011, έχουν καταφέρει οι φορολογικοί μηχανισμοί της χώρας! Ειδικότερα, από τα περίπου 54 χιλιάδες εμβάσματα με ποσά άνω των 100.000 ευρώ που εστάλησαν σε τράπεζες του εξωτερικού κατά την περίοδο 2009-2011, αποκλείστηκαν όσοι δικαιολογούσαν τα ποσά και στάλθηκαν επιστολές σε 24.710 καταθέτες προκειμένου να στείλουν συμπληρωματικές εξηγήσεις. Τελικά από αυτές επελέγησαν 436 υποθέσεις με μεγάλο φορολογικό ενδιαφέρον, που στάλθηκαν στο Κέντρο Φορολόγησης Μεγάλου Πλούτου προς έρευνα, αλλά μόνο 2 περιπτώσεις τελεσφόρησαν και εισπράχθηκαν 5 εκατ. ευρώ. Κάτι ανάλογο όμως συμβαίνει και στις έρευνες των 10.000 «οφ σορ» εταιριών με ελληνικό ενδιαφέρον, όπου επελέγησαν 322, δόθηκαν 163 εντολές ελέγχου, αλλά ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι σε 34 και βεβαιώθηκαν πρόστιμα περίπου 40 εκατ. ευρώ... «Ψύλλοι στ' άχυρα» δηλαδή!

Κατά τα άλλα συνεχίζουν απτόητοι να ρίχνουν στην εξαθλίωση και στην απόγνωση το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού λαού με τις άγριες περικοπές και τις φορολογίες που νομοθετούν με ρυθμό καταιγιστικό, αλλά οι ίδιοι παραμένουν και πάλι …άθικτοι! Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», το μηνιαίο κόστος ενός εκάστου των 300 της Βουλής ξεπερνάει τα 17.000 ευρώ, ενώ το ετήσιο ατομικό αφορολόγητο εισόδημά τους μπορεί να φθάσει μέχρι και τα 65.000 ευρώ. Και όλος αυτός ο θόρυβος περί περικοπών στους βουλευτές στο πνεύμα της εποχής; Δυστυχώς άνθρακες ο θησαυρός, αφού δραστικά μειώθηκε μόνο η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές επιτροπές από 150 σε 75 ευρώ, ενώ ανέγγιχτη παρέμεινε από το 2009 η βουλευτική αποζημίωση, που ανέρχεται στα 5.705 ευρώ. Επίσης είναι άξιο να σημειωθεί ότι οι δαπάνες της Βουλής δεν αναρτώνται στη «Διαύγεια», όπως ισχύει για όλα τα υπόλοιπα... Με λίγα λόγια η καλύτερη εφαρμογή της παροιμίας «Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει»! ...Και τι κέρασμα! Έτσι το «επάγγελμα του βουλευτή» αποδεικνύεται άκρως επικερδές και δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό γιατί το κυνηγούν οι συγκεκριμένοι προς «αποκατάστασή» τους, δεδομένου ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι και ανεπάγγελτοι.

Αντί λοιπόν να δράσουν καίρια εκεί που υπάρχουν οι παθογένειες και να τις διορθώσουν, ξεκινώντας πρώτα από τον «κακό» τους εαυτό, επιδίδονται σε επικοινωνιακές παραστάσεις σαφώς αποπροσανατολιστικού χαρακτήρα, σκεπάζοντας ότι δεν τους βολεύει. Τρανταχτό παράδειγμα, το ότι, ενώ ένας Εισαγγελέας κινεί διαδικασία δίωξης κατά κάποιων Βουλευτών, με την κατηγορία της «εγκληματικής συμμορίας» και όλα γίνονται αστραπιαία με εγκλεισμό των υπόδικων στη φυλακή, εκκρεμεί εδώ και δύο χρόνια η διαδικασία δίωξης της πλειοψηφίας των Ελλήνων Βουλευτών, που εμπλέκονται στην ψήφιση του μνημονίου, με την μεγίστη των κατηγοριών για πολιτικούς, αυτή της εσχάτης προδοσίας! Η συγκεκριμένη υπόθεση ξεκινάει όταν στην Χαλκίδα στις 21-09-2011, ο γιατρός Δημ. Αντωνίου  υποβάλλει μηνυτήρια αναφορά για εσχάτη προδοσία κατά των Βουλευτών που ψήφισαν το μνημόνιο... Και τι γίνεται στη συνέχεια (αφού προηγείται έντονη προσπάθεια ακύρωσης της μήνυσης); ...Ω, του θαύματος ο Άρειος Πάγος, τον Σεπτέμβριο του 2011, κάνει δεκτή τη μήνυση, ζητάει την έρευνα της συγκεκριμένης κατηγορίας και γι’ αυτό διαβιβάζει τον φάκελο στη Βουλή για την άρση ή μη της ασυλίας των Βουλευτών... Και από τότε, εκ μέρους των εθνοπατέρων, ουδέν επ’ αυτού και επί της ουσίας... Μόνο διάφορα αποπροσανατολιστικά, με αποκορύφωμα το τελευταίο έργο που ζήσαμε με πρωταγωνιστή (μόνο) τη Χρυσή Αυγή...

Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΕ 4 ΜΟΛΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...

Σε μία πόλη, σε μιά γωνιά του πλανήτη (Συρία)...

Σε μία άλλη γωνιά ("Ευρωπαϊκός νότος").

Στο παγκάκι μιάς μεγαλούπολης...

Και ο "μικρόκοσμος" ενός δρόμου κάπου στη "πολιτισμένη" δύση...

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ (...KAI ΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΠΙ ΣΦΑΓΗΝ);

Αυτό το ερώτημα έχει γίνει η αγαπημένη καραμέλα σε συζητήσεις εντός κι εκτός συνόρων. Οι εύκολες απαντήσεις είναι πολλές. Ο καθένας μπορεί να βρει ένα σάκο του μποξ και να εκτοξεύσει πάνω τη οργή του. Όλοι μπορούμε να βγάλουμε την ουρά μας απέξω και να υποδείξουμε κάποιον άλλον που φταίει ή αντίθετα να φορτωθούμε όλες τις ενοχές και ν΄αρχίσουμε να αυτομαστιγωνόμαστε. Όμως η ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα, δεν μπορεί να είναι παρά μία. Ποιοι Έλληνες? Οι Έλληνες σαν ένας λαός που κατοικεί σ΄ενα συγκεκριμένο χώρο ή μια κοινή συνισταμένη που ενώνει ανθρώπους διαφορετικούς μεταξύ τους αλλά που έχουν μια συγγενή αντίληψη των όσων συμβαίνουν?

Αν λοιπόν εννοούμε τους Έλληνες σαν κατοίκους ενός συγκεκριμένου χώρου, αυτόματα οδηγούμαστε στην απάντηση του γιατί δεν γίνεται τίποτα. Γιατί οι κάτοικοι αυτού του τόπου μπορεί να έχουν τόσες μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, ώστε να μην μπορούν να βρουν κοινές συνισταμένες αντίστασης, γιατί πολύ απλά δεν έχουν κοινές αντιλήψεις. Ένα μέρος των κατοίκων μπορεί να θεωρεί πρόοδο το να πάρει πίσω τους μισθούς που έχασε κι όλα καλά. Ένα άλλο μέρος μπορεί να θέλει να βρει ευκαιρίες να κάνει μπίζνες μέσα στα συντρίμμια. Κάποιοι άλλοι μπορεί να οραματίζονται ανατροπές κι επαναστάσεις απέναντι στο υπάρχον σύστημα. Μια άλλη κατηγορία μπορεί να είναι παντελώς αδιάφορη στις κοινές συνισταμένες και να σκέφτεται μόνο το τομάρι της και πως θα επιβιώσει. Κάποιοι άλλοι μπορεί να ονειρεύονται πως είναι απόγονοι του Λεωνίδα και κάποιοι άλλοι απόγονοι των ηγεμόνων του Βυζαντίου. Υπάρχει μια ατέλειωτη ποικιλία κατοίκων ενός τόπου που είναι εγκλωβισμένοι σε συγκεκριμένες ιδεολογίες, θρησκευτικές αντιλήψεις, οικονομικά συμφέροντα, προσωπικές φιλοδοξίες, ιδιαίτερα προβλήματα στις μικρές φωλίτσες ο καθένας.

Για να λειτουργήσει ένας λαός σαν σύνολο απέναντι σε ένα οποιονδήποτε εχθρό που θέλει να σκλαβώσει τη πατρίδα του ή ακόμα και να την αφανίσει, πρέπει να έχει δημιουργήσει μέσα του κάτι σημαντικότερο από τα προσωπικά συμφέροντα των επί μέρους μονάδων. Να έχει ένα απόθεμα κοινών συνισταμένων που είναι ιερές αξίες, και τις οποίες δεν επιτρέπει να παραβιάζει κανείς άσχετα σε τι προσωπική κατάσταση βρίσκεται. Για να αγαπάει ένας λαός τη πατρίδα του και να σέβεται την ιστορία του και τους προγόνους του, πρέπει να υπάρχουν διδάγματα, αγαθά που ξεφεύγουν από την σφαίρα της καθημερινότητας, παραδόσεις, χαρακτηριστικά και "συγγένειες" που τις έχει διαφυλάξει σαν "εθνική του ταυτότητα". Όμως υπάρχει κάτι τέτοιο? Η Ελλάδα που αναφέρουμε συνέχεια, και που έχει γίνει τόσο της μόδας τώρα τελευταία να την βάζουμε μπροστά στη προσωπική μιζέρια μας, τη πνευματική μας φτώχεια, την υποταγή μας σε όλο αυτό το παρανοϊκό σύστημα που βιώνουμε, είναι κάτι το αφηρημένο? Όχι. Είναι ένα κράτος με συγκεκριμένα σύνορα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Όταν λέμε Ελλάδα αυτό που φέρνουμε στην επιφάνεια να μας σώσει είναι το βαρύ παρελθόν μας, το βαρύ όνομά μας. Όμως το όνομα αυτό μπορεί να είναι βαρύ, αλλά οι κάτοικοι αυτής της χώρας είναι καταναλωτές ενός παγκόσμιου συστήματος αξιών, ζουν και λειτουργούν με τα πρότυπα αυτού του συστήματος, έχουν δημιουργήσει σαν αξίες και ανάγκες αυτά που προτείνει αυτό το σύστημα αξιών. Ο Έλληνας καταναλωτής των μεγάλων αλυσίδων σούπερ μάρκετ, των ριάλιτυ της τηλεόρασης, ο συλλέκτης διαφόρων γκάτζετ τελευταίας τεχνολογίας, ο λάτρης της ρόδας, της μάσας, της μοδάτης ένδυσης, ο διψασμένος για χρήμα και καλοπέραση, ο αντιγραφέας τηλεπερσόνων, και πρωταγωνιστών διαφημιστικών σποτ, σε τίποτα δεν διαφέρει από τον εθισμένο ευρωπαίο ή αμερικανό καταναλωτή, παρά μόνο σε ότι αφορά το τρόπο που εφαρμόζει και υπακούει στα ερεθίσματα αυτά. 

Ο μέσος Έλληνας δεν είναι με ένα βιβλίο στο χέρι να μελετάει αρχαίους φιλοσόφους, ούτε φοράει τη φουστανέλα του Κολοκοτρώνη, ούτε πολεμάει στα βουνά της Πίνδου με κρυοπαγήματα στα πόδια. Ο μέσος Έλληνας στο χέρι του κρατάει ένα τάμπλετ, φοράει κάποια ξένη επώνυμη φίρμα, και πολεμάει για μια πρόσληψη σε κάποιο πολυεθνικό κολοσσό ή για ένα διορισμό για να εξασφαλίσει χρήμα για να μπορεί να αγοράσει κι άλλα από αυτά τα "αγαθά" που είναι και η κεντρική ιδέα της ζωής του και της κοσμοαντίληψής του. Το αν χορεύει ζεϊμπέκικο και τσιφτετέλια ενώ οι συγγενείς του Ευρωπαίοι χορεύουν ταραντέλες, βαλς και καντρίλιες δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Το αν παρακολουθεί μετά μανίας ένα χαζοκούτι που έχει κι ελληνικούς υπότιτλους ακριβές καρμπόν με τα υπόλοιπα χαζοκούτια των εκτός συνόρων κατοίκων είναι η ουσία. Γιατί όταν δεν έχεις να παρουσιάσεις κάτι διαφορετικό που να αλλάξει τα δεδομένα αλλά κυκλοφορείς μέσα στα ίδια σκατά, με όλο τον υπόλοιπο πλανήτη, το να λες "εμείς είμαστε Έλληνες ρε" καταντάει γραφικό. Όταν οι άνθρωποι που έχεις επιλέξει να σε κυβερνούν είναι κλώνοι όλων των υπόλοιπων κυβερνώντων στα άλλα κράτη, όταν οι κατευθύνσεις που μεγαλώνεις τα παιδιά σου είναι κλωνοποιημένες κατευθύνσεις των υπόλοιπων γονιών εκτός συνόρων, όταν οι αξίες που έχεις στη ζωή σου και η αντίληψή σου για το κόσμο και για τον άνθρωπο είναι καρμπόν με τις αντιλήψεις ενός παγκόσμιου συστήματος, με τι τρόπο δηλαδή αποδεικνύειες την ιδιαίτερη ταυτότητα που υποτίθεται πως έχεις?

Οι Έλληνες λοιπόν δεν αντιδρούν γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να βρουν κάτι για το οποίο να πολεμήσουν, τόσο ισχυρό, τόσο σπουδαίο, ώστε να θυσιάσουν την προσωπική τους ασφάλεια ο καθένας, τη φωλίτσα του για ένα μεγάλο ιδανικό. Ένα κοινό όνειρο που θέλουν να γίνει πραγματικότητα. Και που θα μπορέσουν να το μεταδώσουν και πέρα από τα σύνορα. Ένα μήνυμα για όλη την ανθρωπότητα. Μια διαφορετική πρόταση απεγκλωβισμού των ανθρώπων από τη παγκόσμια φυλακή τους. Αυτό το μήνυμα έδωσαν οι πρόγονοι μας στην ανθρωπότητα και γι΄αυτό σε κάθε γωνιά της γης, ανεξάρτητα από χρώμα, ράτσα, τόπο, χρόνο, υπάρχουν ακόμα τα ίχνη τους. Ένα μήνυμα που δεν έχει καμιά σχέση με ότι εμείς σήμερα δίνουμε στα παιδιά μας. Γι΄αυτό και φοβόμαστε όλο και περισσότερο τα σύνορα. Τους κακούς που θα μας κατασπαράξουν. Εχθρούς από κάθε κατεύθυνση. Γιατί δεν έχουμε κάτι τόσο δυνατό ώστε να είναι από μόνο του όπλο που κανείς δεν μπορεί να νικήσει. Δεν έχουμε κοινή αντίληψη μιας εθνικής ταυτότητας που είναι φτιαγμένη όχι από λόγια αλλά από έργα που οι άλλοι θα επιθυμήσουν να αντιγράψουν κι όχι να καταστρέψουν. Δεν έχουμε να παρουσιάσουμε ισχυρά διαπραγματευτικά χαρτιά και να απειλήσουμε όποιος διαταράξει την ελληνικότητά μας, γιατί πολύ απλά δεν έχουμε ελληνικότητα. Είμαστε πρόχειρα αντίγραφα των υπόλοιπων που θεωρούμε ξένους. Είμαστε όλοι προδότες των αξιών και των ιδανικών των προγόνων μας. Γι΄αυτό και εκλέγουμε ανάλογους με την αντίληψή μας ανθρώπους να μας εξουσιάζουν, γι΄αυτό φοβόμαστε τόσο ώστε να καταντήσουμε ζητιάνοι και απελπισμένοι. Γι΄αυτό προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε τρόφιμα σε περίπτωση καταστροφής, άλλοι το σκάνε για να φτιάξουν τη ζωούλα τους αλλού, κι άλλοι ονειρεύονται αιματηρές εκκαθαρίσεις και νέα στρατόπεδα γιατί φοβούνται. Φοβούνται να διεκδικήσουν την αληθινή ελευθερία. 

Αυτοί που δεν αντιδρούν λοιπόν δεν είναι οι Έλληνες αλλά οι κλώνοι του δυτικού μοντέλου ζωής, οι εγκλωβισμένοι στα ίδια αδιέξοδα, στους ίδιους εφιάλτες με τους κατακτητές τους. Και γι΄αυτό και όλος ο πόλεμος που γίνεται αυτή τη στιγμή γύρω μας ποντάρει ακριβώς σ΄αυτό. Να μην αποκτήσουμε με κανένα τρόπο συνείδηση του τρόπου που θα μπορούσαμε να γκρεμίσουμε αυτό το μοντέλο ζωής σε 24 ώρες. Γιατί οι γνωρίζοντες ξέρουν πως μέσα μας υπάρχει ένα ανυπότακτο πνεύμα, μια ιερή τρέλα που λειτουργεί σε διαφορετικό επίπεδο, γνωρίζουν πως αν μας έπιανε το πείσμα μας και κατορθώναμε όπως έχουμε κάνει χιλιάδες φορές στην πανάρχαια ιστορία μας να βάλουμε πάνω από τους ατομικούς μας φόβους, τα συλλογικά μας όπλα, θα φέρναμε ανάποδα το ντουνιά όπως έλεγε κι ο ποιητής. Γνωρίζουν πως έχουμε συγκεκριμένους δεσμούς που αν τους ενεργοποιήσουμε και τους ενισχύσουμε θα κατορθώσουμε να ξεθάψουμε από μέσα μας μεγαλείο, που τώρα έχει κρυφτεί κάτω από τόννους σκουπιδιών, ασύμβατων με τη πραγματική μας φύση, γι΄αυτό και φροντίζουν αργά και σταθερά να εξαφανίσουν όλους αυτούς τους δεσμούς. Και το κάνουν πολύ εύκολα γιατί η πλειοψηφία των κατοίκων αυτού του τόπου έχει ξεχάσει ποιοι είναι αυτοί οι δεσμοί και τι δύναμη έχουν. Είναι τυχαίο που οι Έλληνες διασκορπισμένοι σε όλη την ανθρωπότητα εκτός συνόρων, μπορούν και κάνουν θαύματα? Είναι τυχαίο που έχουν τέτοιους μηχανισμούς μέσα τους ώστε να είναι όποτε και όπου θελήσουν παγκόσμιοι πολίτες, χωρίς σύνορα, χωρίς κανένα εμπόδιο να προσαρμόζονται άμεσα ακόμα και στους πιο αφιλόξενους τόπους, και να διαπρέπουν ο καθένας στο δικό του χώρο? Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Απλά εμείς το έχουμε ξεχάσει κι έχουμε δεχτεί αδιαμαρτύρητα τη μετατροπή μας σε ανδρείκελα μιας παγκόσμιας παράνοιας. Κανένας κομματικός μηχανισμός δεν ήταν πατριωτικός στην Ελλάδα ποτέ, καμιά κυβέρνηση δεν λειτούργησε με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και του λαού. Οι ηγέτες μας και τα κόμματα μας ούτε μεγαλείο είχαν ούτε στελέχη που να ασπάζονται το ελληνικό μοντέλο αντίληψης. Όλα ξενόφερτα ήταν και είναι. Προσαρμοσμένα στα διεθνή πρότυπα με σκοπό να προσαρμόσουν και όλους τους κατοίκους σ΄αυτά. Κατοίκους που τρέχουν στα σούπερ μάρκετ ν΄αγοράσουν λεμόνια από την Αργεντινή, φιστίκια αιγίνης από τη Τουρκία και λάδι από τη Γερμανία! Κατοίκους που διαβάζουν ένα σωρό αηδίες και τους δικούς τους συγγραφείς, ποιητές, φιλοσόφους, ζωγράφους, καλλιτέχνες τους θεωρούν κουραστικούς ή ντεμοντέ. Κατοίκους που κάνουν οικονομίες για να πάνε σ΄ενα μοδάτο θέρετρο και δεν έχουν μπει στο κόπο ν΄ανέβουν ούτε μέχρι το Παρθενώνα να τον δουν από κοντά. Κατοίκους που ο ζωτικός τους χώρος καταλαμβάνεται από ότι αηδία τους πουλήσει κάθε απατεώνας. Έλληνες, Ιταλοί, Ισπανοί, Πορτογάλοι και Ιρλανδοί που πρέπει ντε και καλά να συμμορφωθούν στην εντέλεια στη νέο αποικιοκρατική μανία των αγγλοσαξώνων, της ενωμένης και τρανής Γερμανίας, της Αμερικής των οίκων αξιολόγησης, και τη παγκόσμια τραπεζική κυριαρχία των ψυχασθενών .... Τυχαίο? Δε νομίζω. Μη τυχόν και θυμηθούν τα μυστικά της συγγένειας... Μη πάρουμε χαμπάρι πως έχουμε βαπτιστεί με δικό μας όνομα, μήπως αναγνωρίσουμε εμπόρους της δυστυχίας μας. Βήμα βήμα και με πολύ μεθοδευμένες κινήσεις ο νότος της Ευρώπης αλώθηκε. Με βοήθεια από κάθε πιθανή πηγή της δύσης και της ανατολής. Κι οι λαοί μας πρέπει να νοιώσουν ένοχοι, τιποτένιοι, ανάξιοι να διεκδικήσουν πίσω την ιστορία τους. Οπως οι λαοί της άλλης ανατολής, εκείνοι που πατάνε στα χώματα που άλλαξαν με τη σειρά τους την ιστορία της ανθρωπότητας σε πανάρχαιους χρόνους, και πάνω στα βομβαρδισμένα ερείπια των εκατομμυρίων χρόνων ιστορίας χτίζουν τους ουρανοξύστες του μίσους και του σκοταδισμού για να κρατήσουν τους ανθρώπους μαριονέτες. Ολοι αυτοί οι λαοί αναφέρονται στα σημειωματάρια της κούφιας τάξης πραγμάτων σαν τιποτένιοι, ανάξιοι που έχουν ανάγκη από συμμόρφωση και βούρδουλα... τι μεγαλύτερο θράσος να περιγράψει κανείς.. Όλα μελετημένα στη παραμικρή λεπτομέρεια. Με ποιο τρόπο έγινε αυτή η άλωση? Με ποιους μηχανισμούς συμβαίνει τώρα και θα γίνει ακόμα πιο θλιβερή? Όποιος έχει την ικανότητα ακόμα ας κοιτάξει.

Με χαρά όμως πίσω από όλο αυτό το σκοτεινό τοπίο βλέπω, πως τα πράγματα δεν είναι τόσο βολικά για όσους τα έχουν σχεδιάσει. Ξεπετάγωνται σιγά σιγά διάφοροι ναυαγοί και φτιάχνουν σχεδίες για την επιστροφή στη πατρίδα. Βλέπουμε ανάμεσα στους υπερβολικά κοιμισμένους πολίτες να ξεπετάγονται νέοι άνθρωποι που είναι υπερβολικά αφυπνισμένοι. Δεν έχει σημασία ο αριθμός. Το ότι συμβαίνει έχει σημασία.

                                                vasiliskos  (http://synithisypoptos.gr/)

ΟΛΗ Η ΟΥΣΙΑ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ...

ΟΛΗ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ (ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ) ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ... ΑΠΟ ΤΗΝ "ΑΣΚΗΤΙΚΗ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ.

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή.
Ευτύς ως γεννηθούμε , αρχίζει κι η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός
κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι΄αυτό πολλοί διαλάλησαν : Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.
Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή, κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄αυτό πολλοί διαλάλησαν : Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυό τούτα ρέματα παλεύουν : α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς τον θάνατο.
Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει, σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές, μα βαθύτερα νοιώθουμε : η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φορά του Σύμπαντου.
Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει - φυτά, ζώα, ανθρώπους - στον αγώνα. Και τα δυό αντίδρομα ρέματα είναι άγια.
Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ΄οραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυό τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες ορμές, και με τ΄οραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και στην πράξη.